Απογοήτευση...

    ¨Ερχονται στιγμές που σε πνίγει ο θυμός, νιώθεις ενα κόμπο στο στομάχι και σφίγγεις τα δόντια για να μην ουρλιάξεις. Πόσα πρέπει ακόμα να πληρώσω... Γιατί;  Έρωτήσεις χωρίς απάντηση. Και συνεχίζεις να κάνεις υπομονή. Αλλα να υπομενείς γιατί; Μήπως θα έρθει ένα καλύτερο αύριο; Μήπως θα αλλάξει ο τρόπος που ενεργούν και σκέπτονται οι γύρω σου;
      Τίποτα δεν αλλάζει και συνεχίζεις να πέφτεις θύμα του ιδίου φαύλου κύκλου, που εσύ δημιούργησες. Τελικά ίσως είναι καλύτερα να πορευέσαι μόνος. Να είσαι κύριος του εαυτού σου, χωρίς να χρειάζεται να εξηγείς πως και γιατί σε κανέναν. Αλλά όταν έρχεται αυτή η στιγμή και μένεις μόνος, έρχεται μαζί και η ελπίδα οτι κάπου εκεί έξω υπάρχει κάποιος που μπορεί να σε καταλάβει και ξεκινάς ένα νέο κύκλο αναζήτησης, γιατί η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
     

Επιβιώνω....

Πάει καιρος απο την τελευταια φορα που εγραψα...
Ολα πλεον εχουν αλλαξει και πριν τη γεννηση της κορης μου απλα υπηρχε στο μυαλο μου, τωρα πλεον ειναι πραγματικοτητα. Οι μερες κυλουν τοσο γρηγορα, τις πιο πολλες φορες δεν φτανει το εικοσιτετραωρο για να κανεις ολα οσα θα ηθελες. Ενας νεος στοχος μπηκε στη ζωη μου και εγινε στοιχημα με το εγω μου. ''Να μεγαλωσει και να μπορεσει να χαραξει τη δικη της πορεια, να πραγματοποιησει τα ονειρα της και να ειναι ευτυχισμενη''. Το πιο δυσκολο τελικα ειναι να εισαι γονιος. Μια ζωη στην αρχη της κρεμμεται απο σενα, ζει αποκλειστικα απο τη δικη σου φροντιδα και μεγαλωντας καθως ξεκινα να ανεξαρτητοποιειται, ο ρολος του γονεα αλλαζει, στεκεται στο πλαι και αφηνει το παιδι να κανει τα πρωτα του βηματα αλλα ειναι ετοιμος ανα πασα στιγμη να απλωσει το χερι και να το βοηθησει οποτε χρειαστει. 

ΣΚΕΨΕΙΣ...

 

Η μεγάλη στιγμή πλησιάζει....Σε λιγότερο απο τρία εικοσιτετράωρα η ζωή μου θα αλλάξει οριστικά και για πάντα...Θα γίνω μαμά, ποιος να το περίμενε...εγώ μαμά. Και μόνο που το προφέρω μου ακούγεται περίεργο, ακόμη δεν έχω συνειδητοποιήσει τι θα μου συμβεί πραγματικά, υπάρχει σαν σκέψη αλλά θεωρώ πως η πραγματικότητα θα με προσγειώσει ανώμαλα. 

Η περίοδος της προσμονής με έκανε να σκεφτώ τη ζωή μου διαφορετικά, έτσι λοιπόν έκανα μια ανασκόπηση για το τι έμαθα μέχρι τώρα στα λιγοστά χρόνια που ζω....

Έμαθα λοιπόν πως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, έστω κι αν προσπαθούν...

Έμαθα πως κανείς δεν πρόκειται να ανέβει στην πλάτη σου , εκτός κι αν εσύ ο ίδιος σκύψεις (αυτό κάποιος το έχει πει αλλά αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει).

Έμαθα πως οσο κι αν έχει κάποιος πληγωθεί, ο χρόνος είναι αυτός που τα αφήνει όλα πίσω...

Έμαθα να αγαπώ και κάποιον άλλο εκτός απο τον εαυτό μου...δύσκολο μεν αλλά όχι ακατόρθωτο....

Έμαθα πως όταν οι άλλοι γύρω μου προσπαθούν να με μειώσουν, είναι γιατί δεν έχουν άλλο τρόπο να αισθανθούν καλύτερα με τους εαυτούς τους...

Έμαθα να στηρίζομαι στις δικές μου δυνάμεις έτσι ώστε όταν τα πόδια μου κοπούν να μη χρειάζομαι σάπια δεκανίκια για να σταθώ.

Έμαθα πως οι μόνοι άνθρωποι που θα είναι πάντα δίπλα μου είναι η οικογένεια μου...οικογένεια βεβαια θωρώ όχι μόνο τους ανθρώπους που συνδέομαι μαζι τους εξ αίματος, αλλά και αυτούς που επέλεξα να γίνουν...

Έμαθα πως η φιλία είναι το πολυτιμότερο δώρο και πως θέλει κόπους για να κρατηθεί...

Έμαθα να αναλαμβάνω τις ευθύνες των πράξεων μου και να αναγνωρίζω τα λάθη μου, τα οποία βέβαια και προσπαθώ να μην επαναλαμβάνω (οσο γίνεται δλδ).

Έμαθα πως στη ζωή δεν πρέπει να κάνουμε σχέδια, γιατί έχει πάντα ενα μαγικό τρόπο να στα χαλάει όλα..Και εκεί που λες πως τώρα πια όλα κυλάνε ρολόι, έρχεται το απροσδόκητο και σου χτυπάει την πόρτα...Αυτό το έχω μάθει πολύ καλά

Έμαθα να μην εμπιστεύομαι τόσο πολυ τους ανθρώπους με το ωραίο περιτύλιγμα και τα ωραία λόγια, πλεον θέλω μόνο πράξεις.

Έμαθα πως ο άνθρωπος έχει τόση πολύ δύναμη μέσα του, που είναι ικανός να ξεπεράσει όποιες δύσκολες καταστάσεις προκύψουν στη ζωή του.

Έμαθα πως το αληθίνο νόημα της ζωής δεν είναι να έχεις χρήματα, ομορφιά και ανέσεις για να ζήσεις ευτυχισμένος, αλλά να δημιουργήσεις μέσα απο την αγάπη σου...

Έμαθα πως αληθινά έξυπνος δεν είναι εκείνος που σε κάνει να νιώθεις κουτός...οτι δεν εκπέμπεται δεν υπάρχει...

Και τέλος έμαθα πως μόνος δημιουργείς (solus creas)

Αυτά προς το παρόν, τα υπόλοιπα μετά τον τοκετό...Σίγουρα θα είμαι πιο σοφή...

XILIA XRONIA-"TO Σ ΑΓΑΠΩ ΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ"

Τι είναι αγάπη;

Δεν είναι συμπόνοια μήτε καλοσύνη.

Στη συμπόνοια είναι δυο, αυτός που πονά και αυτός που συμπονάει.

Στην καλοσύνη είναι δυο, αυτός που δίνει και αυτός που δέχεται.

Μα στην αγάπη είναι ένα.

Σμίγουν οι δυο και γίνονται ένα. Δεν ξεχωρίζουν.

Το εγώ κι εσύ αφανίζονται. Αγαπώ θα πει χάνομαι...

(Ν. Καζαντζάκης)

...χάνομαι...

Ivan Mikulic-You are the only one (Croatia ESC 2004)

                  ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

Once again just hold me, let me feel you breathe

Softly kiss me on my face, love is all I need

Lonely moments, years, nothing before you

Finally you're here, our love is true

Hold me once again, my dear, let your passion take me

In my heart there's harmony when you're close to me

Even in my dreams, I really need to feel you

Forever we'll be one, our love is true

You are the only one, our love is timeless

When you are by my side, I'm truly blessed with...

With only happiness

I have got someone, someone of my own

A part of me who lives for me

Who would die for me

Hold me once again, my dear, let your passion take me

In my heart there's harmony when you're close to me

Even in my dreams, I really need to feel you

Forever we'll be one, our love is true

You are the only one, our love is timeless

When you are by my side, I'm truly blessed with...

With only happiness

I have got someone, someone of my own

A part of me who lives for me

Who would die for me

You are the only one (Our love is timeless)

(When you are) by my side, I'm truly blessed with...

With only happiness

I have got someone of my own

A part of me who lives for me

Who would die for me

A part of me who lives for me

Who would die for me

Για σένα